2016. Орзу
Ҳамааш дар шаҳраки хурди кӯҳии Вамар оғоз ёфт: он ҷо гурӯҳе аз ҷавонони фаъол гирди як ғоя муттаҳид шуданд — таҳсилоти босифатро барои ҳар кас, новобаста аз он ки дар куҷо зиндагӣ мекунад, дастрас гардонанд.
Аз ғоя — то тағйирот
Бифаҳмед, ки дар паси лоиҳаҳои Jurat киҳо истодаанд
Мо кистем
Ҷуръат — ташкилотест, ки ғояҳоро ба тағйироти воқеӣ табдил медиҳад
Мо бо як ҳадафи содда оғоз кардем — таҳсилоти босифатро барои ҳар кас, новобаста аз он ки дар куҷо зиндагӣ мекунад, дастрас гардонем.
Имрӯз мо маҳсулоти рақамӣ месозем, лоиҳаҳои таълимиро амалӣ мекунем ва ба ташкилотҳои давлатию ҷамъиятӣ дар ҷорӣ кардани технологияҳои муосир кумак мерасонем, ки таълимро дастрастар, самараноктар ва фарогиртар мегардонанд.
Барои мо технология ҳадаф нест. Он абзорест, ки ба одамон имкониятҳои нав мекушояд.
Таърих
Ҳамааш чӣ гуна оғоз ёфт
Ҳар тағйироти бузург аз як ғоя сар мешавад.
2021. Марҳилаи нав
Пас аз гирифтани мақоми ҷумҳуриявӣ «Ҷуръат» дар саросари кишвар ба амалӣ кардани лоиҳаҳо шурӯъ намуд ва шарикон, муассисаҳои таълимӣ ва ташкилотҳои давлатиро муттаҳид сохт.
Имрӯз. Дигаргунӣ
Имрӯз «Ҷуръат» платформаҳои рақамӣ, системаҳои иттилоотии давлатӣ ва роҳҳалҳои технологӣ таҳия мекунад, ки ба ташкилотҳо дар самараноктар кор кардан ва ба одамон дар гирифтани хизматрасониҳои муосири рақамӣ мусоидат менамоянд.
Оянда. Уфуқи нав
Мо эҷоди маҳсулоти рақамии ҳар миқёсро идома медиҳем — барои маориф, идоракунии давлатӣ, соҳибкорӣ ва ташаббусҳои ҷамъиятӣ. Новобаста аз соҳа, ҳадафи мо тағйирнопазир мемонад — табдил додани ғояҳо ба тағйироти воқеӣ.
Дастаи мо
Одамоне, ки тағйирот меоранд
Дар паси ҳар лоиҳа мутахассисоне истодаанд, ки таҷриба, технология ва хоҳиши дастрастар кардани маориф ва хизматрасониҳои рақамиро муттаҳид мекунанд.
Директори генералӣ
Хушвахтов Саъдӣ Зулобиевич
Вақте ки мо «Ҷуръат»-ро таъсис медодем, моро як ҳадаф муттаҳид мекард — таҳсилоти босифатро барои ҳар кас дастрас гардонидан. Имрӯз мо роҳҳалҳои рақамиро рушд медиҳем ва ҳамон ғояро нигоҳ медорем: дониш бояд новобаста аз он ки инсон дар куҷо зиндагӣ мекунад, имконият кушояд.
«Технология — абзор аст. Ҳадафи мо — одамоне, ки имкониятҳояшон афзун мегардад.»
Равиши мо
Мо ба таври дигар месозем
Ҳар як лоиҳаи мо бар принсипҳое асос ёфтааст, ки ба эҷоди роҳҳалҳои дорои арзиши дарозмуддат барои одамон, ташкилотҳо ва ҷомеа мусоидат мекунанд.
Дастрасӣ
Мо барои таҳсил, рушд ва ҳамкории рақамӣ имкониятҳои баробар фароҳам меорем — новобаста аз ҷои зист ва шароити зиндагӣ.
Масъулият
Мо боварӣ дорем, ки пешрафт аз амалҳои огоҳона оғоз мешавад. Аз ин рӯ роҳҳалҳое месозем, ки ба одамон, ташкилотҳо ва ҷомеа фоидаи воқеӣ меоранд.
Навоварӣ
Мо технологияҳои муосир ва равишҳои навоваронаро дар он ҷое ҷорӣ мекунем, ки онҳо ба одамон кумак мекунанд, равандҳоро самараноктар мегардонанд ва имкониятҳои нав мекушоянд.
Рушд
Мо боварӣ дорем, ки тағйироти устувор аз омӯзиши доимӣ, ҳамкорӣ ва талош барои рушди касбию шахсӣ оғоз мешавад.
Қадами навбатӣ — аз шумост
Дар бораи худ нақл кунед — боқимондаашро якҷоя муҳокима мекунем.